ل مثل لوبیا

اول اینواینجا ببینین.

قبلنا لوبیا این کلیپ‌ها رو می‌دید، فکر می‌کرد شوخیه. جهت داشتن همون ساعت خوش و اینا. حالا ولی اومده اینجا می‌بینه اینا برای لوبیا تو ایران جوک بوده، ولی الان واقعاً خاطره‌ست.

این خارجی‌ها رو که دیدین. اسمهاشون یا "جک" هست یا "جیل" یا "تام" یا "مری" و از همین جور چیزا. کلاً از سه حرف بیشتر نیست. دیگه مثلاً خیلی طولانی بشه می‌شه "استفانی" یا مثلاً "برایان". حالا فرض کنین لوبیا می‌خواد اسمش رو بهشون بگه؛
"لوبیا لوبیازاده چشم‌بلبلی اصل".
زبون آدمیزاد هم که نمی‌فهمن. باید حالیشون کنی درست؛
"لام مثل لوبیا‌ چشم‌بلبلی، واو مثل واویلا، ب مثل بلبل، ی مثل یرقان، الف مثل آفتابه، لام مثل لوبیا‌ چیتی، واو مثل وزغ، ب مثل بلبل، ی مثل یاتاقان، الف مثل اسطوخدوس، ز مثل زهرمار، الف مثل انتلکتوال، دال مثل درد، هه مثل هندونه، چ مثل چشم‌بلبلی، شین مثل شترگاوپلنگ، میم مثل مرض، ب مثل بلبل، لام مثل لندهور، ب مثل بلبل، لام مثل لوبیاسبز، ی مثل یه‌سر دوگوش، الف مثل استغاثه، صاد مثل صفحهٔ گرامافون، لام مثل لوبیای‌سحرآمیز.

حالا لوبیا می‌گه خوب شد حداقل اسم کوچیکش فقط لوبیاست. مثلاً "سیده لوبیاالسلطنه" یا مثلاً "لوبیا ملوک الساداتی" چیزی نیست. این خارجی‌ها اصلاً نمی‌فهمند که اسم هرچی طولانی‌تر و پر طمطراق‌تر، صاحب نام متشخص‌تر و معتبر‌تره. آخرش مثل این ندید‌ بدبدها بر‌می‌گردند می‌گن: ایز ایت آل یورلست نِیم ماام؟ دتز هیوج!